merhaba baba
benim, 3. evladın ben
- yani benim bildiğim kadarıyla -
hani geceleri sarhoş geldiğinde
bütün gün iki çocuğu bildiği kadarıyla
elinden geldiğince yetiştirmeye çalışan
anacığıma gecenin bir vakti bağırırken küfrederken
seni izleyen ben
o bağrışlar bitsin de ben okula gideyim diyen ben
kendini deli gibi düşünmemek için matematiğe veren ben
hani çok sevdiğin kızın, ben
ilk iki evladını ve onların anacığını başka bir ülkede yalnız bırakıp
buraya gelip her nasıl bir akıllaysa annemi ama yok yok annemin akrabalarını ikna edip annemle evlendikten sonra ilk doğan o ben
doğal olarak o ilk iki evlat tarafından
-yani benim bildiğim kadarıyla ilk iki-
otomatik olarak reddedilen kadından - anacığımdan- olan ben
çocuk aklımla ve ruhumla sana sımsıkı sarılan
40lı yaşlarımdaysa neyin olduğunu bittiğini ancak idrak eden ben
merhaba baba;
seni
uzun zamandır rüyamda görmüyorum
iyi ki de deyip
çünkü yaptıklarına baktığımda zevklerinin şerefine
harcadığın hayatların hesabını
ve misal
4-5 yaşımda anacığımdan - hani bi gece çekip gittiğin ve bizi yalnız bıraktığın evimize geri gelmen için- sana not taşıyan o kız çocuğunun gözyaşlarını
sormaya yeminim vardı
evet vardı dedim
vardı da ne mi oldu
e seni de bir kadın yetiştirdi hamuruna yaralı sevgi kattı
o seni yetiştireni de bir başka kadın vs vs
şimdi ben hangi silsile ile
saymaya sövmeye başlayayım dedim evrene
maya nerede bozuldu bilmeden
bilemeyecekken hem de
ve inanmazsın bıraktım, AN itibari ile
en baştan
kendimden başladım,
mesela yeniden getirdim dünyaya kendimi
bi sarıldım şöyle hıçkırarak ağlayıp
anamı çizdim baktım bendim
seni çizdim baktım yine ben
önce kendimi affettim
önce kendimi sevdim
önce ben geldim
sonra alemi çizdim yeniden
merhaba baba
benim kızın
hangisiysem artık
ben sanırım seni
affettim
11.11.2019
sBrY
02:00
