Çarşamba, Temmuz 26, 2017

eZan

bir pinokyo bisikletinin pedalında çocukluğum
bisikletten düştüğüm dizimin yarasında,
annemin o yaraya üflemesinde
yokuş aşağı ellerini bırakıp kahkaha atmakta özgürlüğüm
bilmediğin bir sokağa son hızla dalıp gitmekte
ezan okunurken hala sokakta oyun oynamakta

biz çocukken
affederdik beh,
özgürdük, neşeliydik
ne oldu büyüdük
kinle dolduk, tutsak olduk ve kirlendi dünyamız
bisikletim nerede şimdi kim bilir…
annem de camda değil artık
eh varsın okunsun ezan bana ne...
sBrY
26.07.2017

Cuma, Temmuz 21, 2017

ö(Teki)yle


bu savaşlar oldukça
biz hep BİR eksiğiz,
hiç'iz
dışarısı yaz,
dışarısı kış,
dışarısı kıyamet,
gerisi iyilik sağlık
öyle mi...
 

sBrY
21.07.2014

Salı, Temmuz 11, 2017

srebrenitSa

avrupa(!)nın orta yerinde
bir çocuk kurşun yedi
yine yedi
yine yedi
ve herkes bunu
sadece İZLEDİ...


sBrY

çaY

çay olsun
ince bellide ama
dünya yıkılsa
bir yudum içerim...

sBrY
11.07.2014