günaydın,
fark ettim ki
iyi ki varsın
her sabah gri de olsa mavi göğe
her gece kapkaranlık da olsa yıldızlı geceye
bakar gibi selam veriyorum ya sana
aslında tamamen kendime
hırçınlaşabiliyor,
terbiye oluyor
olgunlaşıyor
büyüyorum
sessiz satırları geri dönüp okudukça
sayfalarında yeniden doğuyorum
her yeni güne bir boş sayfan var bana UMUT dolu
bu yüzden de daha çok seviyorum seni
sana sevincimi, hüznümü
-tamam son dönem daha çok hüznümü-
yazdım belki lakin
sana yazarak aştım dalgalı okyanusları
yelkenlim oldu mavi beyaz sayfaların
hani gecen gün sana yazmak için bulamadım seni
hatırlarsın bi perşembe günüydü
kaybettim bulamadım hicbir yerde
yüreğim ağzıma geldi
tüm aştığım okyanuslar dalgasını çevirdi
oraya baktım YOKtun
buraya baktım YOK'tun
bi daha sana yazamamayı düşündüm
günüm karardı
herşeyi sessizce anlatmıştım sana
bunalım insan bile demiştin hani bu yüzden bana,
neyse ki gereksiz paniklemişim buldum seni gecenin bi vakti
iyiydin
işte o AN anladım
bi GÜNLÜK'ü olmalı insanın
sonradan edinse bile
-hani 35'inden sonra-
hayatı ona anlatmalı
ayna gibi bakmalı
ama bi GÜNLÜK gibi onu kabul etmeli
sürekli geriye dönüp onu okumaktansa
yeni sayfalarına gülümseyerek
MERHABA SEVGİLİ GÜNLÜK
demeli...
MERHABA SEVGİLİ MAVİ GÜNLÜK...
kimbilir belki bir gün sen dile gelip bana selam verirsin...
26.07.2015
sBrY
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder