Cuma, Temmuz 22, 2016

anneM

gün batımı gibi geçer zaman
sol yanınızdaki kaybın izleri gözlerde
anason ve kahve kokusuna bulanmış bi sessiz bakış
yürekteyse serpilmiş suyun buğusu
şükran duyarsınız o dostun varlığına...
iyi ki VAR dersiniz
ve 30 yıl önceki bir çikolata tadı damağınızda
uyuya kalırsınız sabahın tam beşinde...
uykumda sarışın bir kız çocuğunun sesi,
"annem öldü benim biliyor musunuz... "

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder