hayat Genco'yu kaybetti

Sahnenin kuzey yıldızı; gitmişsin
Ölümden öteye, daim devrine
Sen adımladıkça oralarda Nazımla
Burada yankılanan alkış sesleri miras bize 

Deli Dumrul’la başladık seyre
Bir Delinin Hatıra Defteri’ nde buluştuk sonra 
Kerem Gibi’ydi aşkın saf hali
Yalınayak Sokrates’te gülümseyerek bi düşündük
Yaşamaya Dair diye haykırdın her kelimede
Bir Garip Orhan Veli olduk sonra 
Can oldun sahnelerde, 

Ben Bertolt Brecht dedin söyledin gerçeği dan diye
Şimdi ise İstanbul’un Gözleri Mahmur
Simurg gibi uçup gittin haberi ile
Hayatını kaybetti diye yazmakta sayfalar 
Sendeki o hayat nasıl kaybedilir anlamadım biz seni kaybettik belli ki

Başka bi yerde Ölüm ve Kız’ la yüzleştik
Bir İnsan: Nazım Hikmet’te umuda gark olduk 
Tiyatromuzda Elli Yıl geçti dediğinde 
göz açıp kapayıncaya kadar, Sivas 93’le acıları bal eyledin,  
İnadına İnsan dedik senle beraber hep bir ağızdan sokakta şarkı söyledik tencere tava elimizde,
İstanbul Şarkıları’yla duygulandık
Sarıyer’de, Güzel Günler Göreceğiz umuduyla, Yaftalı Tabut’la karşı durdun zulme, 
Kafkas Tebeşir Dairesi”nde adaleti aradın el ayak sesleri arasında, 

Bir Provokasyon ve Ötesi’nde senle bi düşündük
İnsanlar ve Soytarılar’ında güldük hüzünle,
Kadıncıklar’ da acıya paydaş olup, 
İnsanlarım’la hatırlattığın şu insanlığımızı biz yine unutmaya yüz tuttuk

Güneyli Bayan’la bir sıcaklık sardı sol yanımızı
Bir Anarşistin Kaza Sonucu Ölümü’ nde gerçeği sorgulayarak;
İvan İvanoviç Var mıydı Yok muydu diye bi güldük, 
Galilei’nin Yaşamı’ nda bilimi selamladık, 
Sinekler’le küçük gerçeklere bi uzandık, dokunduk 
Her biri bir ömür, her biri bir hatıra, hayat
Nasıl kaybedilir ki böyle bi hayat
Ustam, Genco Erkal biz seni kaybettik bu böyle yazıla 
Hayat seni kaybetti başımız yaramız sağalsın, kavuşmak dileğiyle 
Perde kapanışında, duyduğumuz tüm alkışlar sana.
Sol elim sol yanımda
Tüm saygımla...


sBrY
31 Temmuz -2024 
Bursa